Yör(1),
gönlüm, diyara seyran edelim,
Kursağı(2) arslanlı, ºirli Türkmensin!
Geldi garip, gamlı yiğdin(3) eyyamı(4),
Celaleddin gibi erli Türkmensin!
Saylap(5) seçip bin kanatlı
bedevi(6),
Dağına düzüne secde edelim,
Sınlap(7) dağda Dağa dönen pederi,
Koynu üç yüz altmıº pirli Türkmensin!
Kocaları Korkut gibi
pehimdar(8),
Anaları Yunus gibi rahimdar,
Yalnız kalsan “heh” diyende “meh”in var(9)
Ağayunus gibi hüyrlü(10) Türkmensin!
Erden ersin, ancak merdan saylagıl,
ªirden ºirsin, cenge meydan saylagıl!
Kaymağın galnasın(11), sınman(12) kaynagıl,
Koynu Karakumlu, gorlu(13) Türkmensin!
Tarih derler ecdadına, hıºdına(14),
Atana, babana; kavim, puºduna(15),
Atlı girip zarplı(16) ºahlar köºgüne,
Zeberdest(17) kolları zorlu Türkmensin!
Evliyalar
gibi bay u beğleri,
Daim asumanda parlar(18) tuğları,
Sözleri yalkımlı(19), kalbi ºuleli
Yüreği, gül yüzü nurlu Türkmensin!
İlk atan Oğuz Han,
Korkut halipan(20),
Altmıº asrın tarihidir hafızan.
Karakum’un; desterhanın(21), hazinen
Rızık, bereketli; varlı Türkmensin!