Ben o zaman Köroğlu’nu hatırlıyordum. Ama düşmanlar Köroğlu’nun da başını alıp gittiler, “Tekrar Türkmen bir başın altında bir gövde olup birleşmesinler” diye... Ama... Ama Cıgalı Bey diri ne de olsa! Bütün destanda Cıgalı Bey’in öldüğünü anlatan bir yer yok ki... Belki... belki de, Cıgalı Bey “Türkmende yine bir er yiğit çıkar” diye beklemektedir o gün bu gündür! Er yiğit, şir yiğit, zor yiğit gerek, esir Türkmen’e sahip çıkacak! Köroğlu Bey gerek!

Ben içime sığdıramadığım, genzimde düğüm düğüm birikip taşacak, beni delirtecek hale gelen ıstırabımı mısralara sığdırmaya çalıştım:

Benim bir bedev1 atım var, seyislep2 ver, Cıgalıbey!
Benim bir deli gönlüm var, seyiklep3 ver, Cıgalıbey!
Çardağlarım prangada, Çamlıbelim kaygı gamda,
Batan bahtımız uyanmaz, eğer eğer4, Cıgalıbey!

Kara dağa karşı çıkan, dağ yiğitler kande5 kaldı?
Felek ile dövüş kuran beğ yiğitler gamda kaldı.
Alperenler şehit oldu, bunda6 garip bende kaldı,
Dünle7 çöller dükge8 düşüp inilderler, Cıgalıbeğ!

Devletli baylar9 basıldı, azap çekip, Sibir10 gitti,
Şir11 yiğitler savaş kıldı, şehit olup kabir gitti,
Yetim oğlun kan ağladı, takati yok, sabır gitti,
Ulus illerim inleşir, yurt derbeder, Cıgalıbeğ!

Benim bir bedev atım var, seyislep ver, Cıgalıbeg!
Benim bir deli gönlüm var, seyiklep ver, Cıgalıbeg!
Köroğlu’nun burma kılcın12, cızanı13 ver, Cıgalıbeg!
Başım koyup savaşırım, cıganı ver, Cıgalıbeg!..

(30-31.sayfa)