Bir padişahın oğluna Atabeg 18 yıl eğitim vermiş. Atabeg onu tam hazırlayıp icazet vermiş. Şehzade cesur, ata binen, kartal gibi hızlı yiğit olup yetişmiş. Akıl konusunda alimlerle sohbet edip, münazara edebilecek derecede yetiştirilmiş. Atabeg kendisinin eğittiği talebeye verdiği çeşitli hünerleri padişaha göstermiş. Gönlü hoş olan padişah: “Hadi oğlum Oğuz nehrini yüzerek geç.” demiş.

Şehzade, “Atabeg’im yüzmeyi öğretmedi.” diye cevap vermiş.

Padişah Atabeg’e dönerek şunları söylemiş:

-“Senin öğrettiğin şeyleri şehzadeye dostları da verebilir, ama yüzmek zorunda kalırsa ne dostu, ne ben, ne de sen yardım edebilirsin.”

ir patyşanyň ogluna atabeg on sekiz ýyllap terbiýe beripdir. Atabeg ony mazaly taýynlap, boldum edipdir. Şazada atarman, çaparman, algyr bürgüt ýaly ýigit bolup ýetişýär. Akyl-paýhas babatda hem alymlar bilen gürrüňdeş bolup, jedele girer ýaly derejä barypdyr. Atabeg öz terbiýelän oglanyna dürli hünärleri öwredip, patyşa görkezipdir. Göwni hoş bolan patyşa:

— Hany, oglum, Oguz derýasyndan hem ýüzüp geç — diýipdir.

Şazada:

— Men ýüzmegi öwrenmedim, atabegim öwretmedi — diýipdir.

Patyşa atabege:

— Seniň bu öwreden zatlaryň ählisini şazada öz dostlaryna hem etdirip biler, emma başyna ýüzmek gelse, ony hiç bir dosty, hatda sen hem, men hem şazadanyň deregine edip bilmeris — diýipdir.

(346-347.sayfa)