Melik Şah’a sormuşlar:

-Sen her zaman sakinsin, senin yanına girenler Allah’tan da, senden de hoşnut olarak çıkıyorlar. Senin kızdığını, kaşlarını çattığını, birine bağırdığını gören yok. Nasıl böyle olabiliyorsun?

-Benim her istediğim yerine geliyor, fısıldadıklarım dahi gerçekleşiyorsa bağırıp çağırmak niye! Bir adam benim huzuruma çıktığında korkudan kalbi titrer, yanlış bir şey söylerse kellesinin gideceğini bilir, iyi sözler söylerse mükafatlandıracağımı bilir. Daha tehdit edilmeden korkan kişiyi tehdit etmek niye? Onlar benim huzuruma gelmeden önce gece-gündüz Allah’tan benim kalbime iyilik vermesini diliyorlar. Allah’tan dilenecek şeyi benim vermemi istiyorlar. Onlar, Allah’ın yerdeki temsilcisi diye yanıma geliyorlar. Peki, bundan sonra ben onlara Allah’ın yerdeki temsilcisi kötü biriymiş dedirtmeli miyim? – diye cevaplar Melik Şah.

(185-186.sayfa)