Kadim zamanlarda baba ve oğulu haksız yere hırsızlıkla suçlayarak mahkemeye getirmişler. Padişah, suçlu denilen baba ve oğula kırk defa kırbaçla vurma cezası vermiş. Önce babaya 40 kamçı vuruyorlar. Baba dişini sıkıp, sırtı lime lime kan içinde kalsa da mertçe buna dayanır.

Sonra oğulu kırbaçlamaya başlamışlar. Birinci kırbaç değer değmez babası “vah” diye inlemiş. Padişah ihtiyar babayı yanına çağırmış:

-Sana kırk kırbaç vurulduğunda hiç ses çıkarmadın, mertçe dayandın, şimdi neden bağırıyorsun?

-Ey cihan şahı, beni kırbaçladıklarında kamçı sadece tenime dokunuyordu, oğluma değen kırbaçlar doğrudan ciğerime dokunuyor, demiş.

Bu cevap padişahın hoşuna gitmiş ve ferman çıkarmış:

-Böyle bir kişi hırsızlık yapmaz, onları serbest bırakın.

(316.sayfa)