“Sen filan dostuna bütün sırrını anlattın. Yarın sana kötülük edip sırrını cümle aleme yaysa ne yapacaksın,” diye biri arkadaşına sormuş. O adam:

-“Eğer o dostumdan bir kötülük gelirse, sırrımı aleme yayarsa, o zaman hayatın tadı ve manası kalmaz. O zaman yaşamaya da değmez zaten. Çünkü benim için yaşamanın manası o dostumdur, diye cevap vermiştir.

Dost hayatın manasıdır. İnsan yakın dostu ile samimi, yürekten konuşursa onun yükü hafifler. Bazı şeyler insanın içine sığmaz. İnsan içine sığmayan şeyleri insan dostu ile paylaşır. O zaman insanın dünyası genişler.

Dostluk, yüreğini bir bütün olarak özge birine bahşetmektir. Demek ki dostluk kalbe ait bir kabiliyettir. Kalbin kabiliyeti ise sevgidir.

Dostluğun manası sevgidir, şefkattır.

En zengin insan, sevgi ve şefkat zenginidir.

Türkmen sevgi ve şefkat konusunda zengin olmalıdır. Bağımsız ve sürekli tarafsız Türkmenistan dostluk ve kardeşlik ülkesi olmalıdır.

Zenginlik, hayatta amaç değil araçtır, hem de adam olma aracıdır.